Tryptyki do sypialni

Tryptyki do sypialni. Tryptyki do salonu. Obrazy tryptyki. Tryptyki obrazy. Tryptyki na ścianę. Tryptyk obraz. Tryptyk obrazy. Obrazy dzielone. Duże obrazy.

Tryptyki do sypialni. Tryptyki do salonu. Obrazy tryptyki. Tryptyki obrazy. Tryptyki na ścianę. Tryptyk obraz. Tryptyk obrazy. Obrazy dzielone. Duże obrazy. Obrazy 3 częściowe. Obrazy dzielone. Obrazy częściowe. Tryptyki do salonu.

Hard-edge painting

Hard-edge painting (malarstwo ostrych krawędzi) – kierunek w malarstwie II poł. XX wieku, bazujący na ostrych konturach, przechodzących między kolorowymi plamami,w jednej lub w kontrastowej tonacji. Obrazy często składały się z elementów geometrycznych.

Kierunek ten jest pokrewny z abstrakcją geometryczną, op-artem i color field painting. Termin został pierwszy raz użyty w 1959 roku przez pisarza, kustosza i krytyka Los Angeles Times – Julesa Langsnera, dla określenia prac artystów z Kalifornii. Malarze, widząc rosnącą popularność abstrakcyjnego ekspresjonizmu, rozwinęli bezosobowe malarstwo jednak w przeciwieństwie do jego form, zakreślali powierzchnie płótna, wypełniając je kolorami, charakteryzującymi się ostrością i jasnością. Wydarzenie to przyczyniło się do powstania centrum twórczości Hard-edge painting w Kalifornii od roku 1960. Mimo, iż kierunek ten zrzeszał wiele szkół, posiadał swój charakterystyczny styl. Innym, wcześniejszym stylem, któremu udało się usamodzielnić i osiągnąć wysoki poziom był formalizm.

Hard-edge painting był również figuratywnym nurtem obok neoimpresjonizmu. Jednak przede wszystkim, swoje inspiracje czerpie z abstrakcjonizmu geometrycznego, szczególnie z wczesnych prac awangardowych artystów, Pieta Mondriana i Josefa Albersa. W roku 1950 Langsner i Peter Selz – profesor Claremont Colleges – zaczęli obserwować malarstwo Johna McLaughlina, Lorsera Feitelsona i jego żony Helen Lundenberg, Karla Benjamina oraz Fredericka Hammersley’a. Wszyscy należeli do grupy artystycznej, zbierającej się w domu Feitelsona i planującej grupową wystawę malarstwa niefiguratywnego. Czwórka klasyków abstrakcjonizmu otworzyła wystawę w 1959 roku w Los Angeles County Museum of Art. Helen Lundenberg została z niej wykluczona. Jej malarstwo zaistniało później, na objazdowej wystawie zwanej „The birth of the cool” wraz z pokazami filmu, muzyki i dizajnu. Czwórka Klasyków Abstrakcjonizmu została nazwana przez Lawrence’a Alloway’a California Hard-edge.

Artyści związani z nurtem Hard-Edge Painting: Richard Anuszkiewicz, Victor Vasarely, Bridget Riley, John Plumb, Max Bill, Richard Paul Lohse, David Simpson, Barnett Newman, Nassos Daphnis, Agnes Martin, Myron Stout, Al Held, Ludwig Sander, Burgoyne Diller, Ellsworth Kelly, Alexander Liberman, Gene David, John Levee, Morris Louis, Larry Zox, Brice Marden, Ronald Davis, Ronnie Landfield, Larry Poons, Charles Hinman, Sven Lukin, Leo Valledor, David Diao, Pat Lipsky, Kenneth Noland, Neil Williams, David Novros, Ad Reinhardt, Frank Stella, Leon Polk Smith, Sean Scully, Peter Halley, Mária Balážová, Robert Indiana i Jack Youngerman.

Nowoczesne obrazy, Nowoczesne obrazy do salonu, Obrazy do kuchni, Obrazy do sypialni, Obrazy nowoczesne, Obrazy tryptyki, Abstrakcja obrazy, Abstrakcyjne obrazy, Duże obrazy, Duże obrazy do salonu, Duże obrazy do sypialni, Duże obrazy na ścianę, Duży obraz, Nowoczesne obrazy do sypialni, Nowoczesne tryptyki,

Nowoczesny obraz do sypialni, Obraz do kuchni, Obraz do sypialni, Obraz tryptyk, Obrazy 3 częściowe, Obrazy abstrakcyjne, Obrazy częściowe, Obrazy do salonu nowoczesne, Obrazy dzielone, Obrazy na płótnie do salonu, Obrazy na ścianę do salonu, Obrazy na ścianę tryptyki, Obrazy nowoczesne abstrakcja,

Obrazy nowoczesne do salonu, Obrazy pionowe, Obrazy ręcznie malowane do salonu, Obrazy ścienne, Obrazy tryptyk, Obrazy trzyczęściowe, Obrazy wieloczęściowe, Salon obrazy, Tryptyk obraz, Tryptyk obrazy, Tryptyki do kuchni, Tryptyki do salonu, Tryptyki do sypialni, Tryptyki na ścianę, Tryptyki obrazy